Deze werktrui is versleten. Deze stille getuige van bloed, zweet, tranen en blauwe vingernagels is aan het eind van zijn levenscyclus gekomen. Gewassen, gedroogd en misbruikt voor werkzaamheden waar hij niet echt voor gemaakt was. En zo nemen we dan afscheid van een trui. Het einde niet gehaald, maar gezien de stand van zaken wel de meest zware tijd doorstaan.Hoop ik😬 Oké, hoe dan ook het wordt tijd voor een nieuwe trui. Uiteraard een werktrui; één waar ik natuurlijk wel goed in overkom. Beetje ijdelheid mag ook bij een nieuwe werktrui, al was het gevoel alleen maar op de eerste werkdag.😉

Het is (werk)vakantie en Pien en Robin zijn allebei hier. Fijn extra handen en aanspraak, en gezelligheid. Met Robin klussen: aan hem hoef ik niets meer uit te leggen. Gewoon zeggen wat er moest gebeuren, was genoeg. Minder was het voor Robin: hij moest mij uitleggen hoe ik dingen beter kon doen.

En dan is er een verjaardag.... Vreemd woord eigenlijk 'verjaardag': een dag verjaart terwijl er eigenlijk een jaar verjaard is. Een dag verjaart alsof een product over zijn THT is. Ja, de tijd gaat snel. Met het woord 'tijd' heb je veel toepassingen. Goh, wat gaat de tijd snel, hè? De tijd vliegt, of de tijd glijdt voorbij. Enz. Hoe dan ook, ik ben of was weer jarig. Een hoger getal zeg maar. Pien en Robin zijn beide hier. Vanaf hun aankomst op 4 april waren plotseling delen in het huis verboden gebied voor mij. En zo bleek later een heus verjaarscomplot gemaakt te zijn. Waar niemand in mijn omgeving iets van heeft laten merken.

Zondag was het zover. Deel 2 in de serie waterput reinigen. Tot mijn verwondering was hij 5 minuten vroeger dan was afgesproken. Met de buurman naar de rand van het bos gelopen waar de auto al klaar stond met de hulpmiddelen (zie deel 1). Dus hop de handel naar boven sjouwen.

Donderdagmiddag: de waterbron  schoonmakenSamen met de buurman en een kennis het bos in, op de helling tegenover het huis. De auto wordt uitgeladen met hulpmiddelen en als onervaren NL hier sta ik er dan toch een beetje bewonderend naar te kijken. Generator, elektrakabel, slang, laarzen, emmer met verschillende hulpmiddelen zoals een pan. Pan??

Voorjaarsschoonmaak in de tuin en de schuur. Tja door de moesson hier loop ik wat achter. Nou ja, wat heet achterlopen... Het is ook maar een mindset toch? Aangepraat sprookje. Eindelijk is het droger en de temperaturen stijgen gelijk naar rond de 20 graden. Dus eerst maar eens het buitenleven weer opsnuiven.

Al 'dag in dag uit' regent het hier. Vanaf dat ik hier ben zijn er vier dagen droog weer geweest. Tenminste overdag. En de vooruitzichten blijven nat, heel erg nat. Tot eind deze maand nederlands weer zullen we maar zeggen. Alsof de weergoden denken dat ik mij dan meer thuis voel als Nederlander. Nu hadden we ook een paar flinke onweersbuien want dat hoort er gewoon bij toch? En dan gisteravond na twee keer knipperen van de lampen was het dan donker. Geen elektra, alles op zwart. Dan maar de olielampen aan net als vroeger, ook goed. Een soort van eenzame romantische avond met deze lampen. Vanochtend deed alles het weer; probleem is dus blijkbaar opgelost. Wellicht had ik toch ook een noodpakket moeten vragen aan Sinterklaas🤓

Zo en dan nu een frans kenteken en undercover in Frankrijk rijden. De vreemde eend in het water valt niet meer op, zullen we maar zeggen. Het is hier allemaal iets anders als in Duitsland geregeld. Wel dezelfde bureaucratie maar anders ingericht. De administratieve rompslomp duurde maar een weekje. Volgens ingeweiden is dat snel.

Het hebben van een zeemanshuwelijk (zonder havens 😉) valt niet altijd mee. Elkaar twee/drie maanden niet zien is best zo nu en dan zwaar. Maar de tijd loopt door; het aftellen vindt nu nog plaats in jaren in plaats van maanden, weken en dagen maar er is een eind. Uiteraard nu ik weer in Duitsland ben, neem ik ook mijn huwelijkse verplichtingen serieus. Voor wie mij kent hoef ik dat niet verder uit te leggen. Dus afwassen, boodschappen doen en eten koken is weer de normaalste zaak van de wereld. En zo voel je je dan ook weer snel thuis

Oké en dan is het pakjesavond. De hele dag uit volle borst Sinterklaas liedjes zingen hier. Dat moet hij of een van de pieten toch horen, zo hoop ik.Wie zoet is krijgt een noodpakket, wie stout is niets. Een nieuw lied uit NL zo las ik 😂 Vroeger was het de roe als je stout was, of mee in de zak naar Spanje.

Ook nog even aandacht hier voor mijn verblijfgezel. Balou heeft veel gezien. Mee op vakanties, mee met Sanne en mij op roadtour door Portugal. En nu mee naar Frankrijk. Een echte zwaan-kleef-aan; wat soms irritant is. Eerlijk is eerlijk. Maar ze is er altijd; trouw en niet wijkend van je zijde. Zelfs met klussen ligt ze erbij. Stond hier al oog in oog met een vos. Onbevreesd als ze is, behalve voor koeien waar ze met een grote boog en aangemoedigd moet worden om er omheen te lopen. Maar nieuwschierig genoeg om in de buurt erbij te gaan liggen.

Als je 's avonds buiten loopt en het heeft geregend tref je vuursalamanders aan.Niet dat ik iets heb met reptielen; op de een of andere manier krijg ik daar toch wat jeuk van maar het zijn prachtige diertjes. Dus voorzichtig lopen dat je er niet opstapt. Zoveel zijn het er soms. Als je even googeld kun je er over lezen wat voor soort dieren het zijn, een leuk weetje.