Al 'dag in dag uit' regent het hier. Vanaf dat ik hier ben zijn er vier dagen droog weer geweest. Tenminste overdag. En de vooruitzichten blijven nat, heel erg nat. Tot eind deze maand nederlands weer zullen we maar zeggen. Alsof de weergoden denken dat ik mij dan meer thuis voel als Nederlander. Nu hadden we ook een paar flinke onweersbuien want dat hoort er gewoon bij toch? En dan gisteravond na twee keer knipperen van de lampen was het dan donker. Geen elektra, alles op zwart. Dan maar de olielampen aan net als vroeger, ook goed. Een soort van eenzame romantische avond met deze lampen. Vanochtend deed alles het weer; probleem is dus blijkbaar opgelost. Wellicht had ik toch ook een noodpakket moeten vragen aan Sinterklaas🤓

Zo en dan nu een frans kenteken en undercover in Frankrijk rijden. De vreemde eend in het water valt niet meer op, zullen we maar zeggen. Het is hier allemaal iets anders als in Duitsland geregeld. Wel dezelfde bureaucratie maar anders ingericht. De administratieve rompslomp duurde maar een weekje. Volgens ingeweiden is dat snel.

Het hebben van een zeemanshuwelijk (zonder havens 😉) valt niet altijd mee. Elkaar twee/drie maanden niet zien is best zo nu en dan zwaar. Maar de tijd loopt door; het aftellen vindt nu nog plaats in jaren in plaats van maanden, weken en dagen maar er is een eind. Uiteraard nu ik weer in Duitsland ben, neem ik ook mijn huwelijkse verplichtingen serieus. Voor wie mij kent hoef ik dat niet verder uit te leggen. Dus afwassen, boodschappen doen en eten koken is weer de normaalste zaak van de wereld. En zo voel je je dan ook weer snel thuis

Oké en dan is het pakjesavond. De hele dag uit volle borst Sinterklaas liedjes zingen hier. Dat moet hij of een van de pieten toch horen, zo hoop ik.Wie zoet is krijgt een noodpakket, wie stout is niets. Een nieuw lied uit NL zo las ik 😂 Vroeger was het de roe als je stout was, of mee in de zak naar Spanje.

Ook nog even aandacht hier voor mijn verblijfgezel. Balou heeft veel gezien. Mee op vakanties, mee met Sanne en mij op roadtour door Portugal. En nu mee naar Frankrijk. Een echte zwaan-kleef-aan; wat soms irritant is. Eerlijk is eerlijk. Maar ze is er altijd; trouw en niet wijkend van je zijde. Zelfs met klussen ligt ze erbij. Stond hier al oog in oog met een vos. Onbevreesd als ze is, behalve voor koeien waar ze met een grote boog en aangemoedigd moet worden om er omheen te lopen. Maar nieuwschierig genoeg om in de buurt erbij te gaan liggen.

Als je 's avonds buiten loopt en het heeft geregend tref je vuursalamanders aan.Niet dat ik iets heb met reptielen; op de een of andere manier krijg ik daar toch wat jeuk van maar het zijn prachtige diertjes. Dus voorzichtig lopen dat je er niet opstapt. Zoveel zijn het er soms. Als je even googeld kun je er over lezen wat voor soort dieren het zijn, een leuk weetje.

Gisteren dan eindelijk de laatste gipsplaat gezet en de wanden zijn dicht. Eindelijk geen stof meer van het zagen en slijpen. En ook nog een verrassing: een maagvullend, voetenverwamend en hartverwamend pakketje van Pien❤️ in de brievenbus. Hier heeft de postbode een sleutel en legt dit gewoon in de brievenbus dus. Handig. Ook nog maar even wat eenvoudigs gebakken. Gewoon ook even wat anders doen is dan lekker. Vandaag schijnt de wasdroger. Nachtvorst en dan toch nog 17 graden worden. Het is voorjaar in November. Vandaag de voegen dicht schuimen als voorbereiding op het pleisteren. Relax dagje dus lekker en verdient. En dan lekt het purpistool😱🥹 kapot dus. Dan maar wat elektra werk doen. Maar vanavond weer een lekker schoon fris bedje.😉

Nog anderhalve maand en dan weer naar Duitsland. De tijd gaat snel te snel in sommige gevallen. Ik heb me vandaag maar eens nuttig gemaakt en alles schoongemaakt. Huishoudelijke taken horen er nu eenmaal bij. En klopt: 'zondagwerk is niet sterk' maar er hoeft ook niets opgehangen te worden toch? Vandaag buien en 15 graden. Prima weer dus voor deze aktiviteit. Gisteren is het bijna gelukt om de wanden boven te plaatsen. Helaas kom ik toch een gipsplaat tekort. Dus morgen maar afmaken dan. Na het werk het bos in met de hond.. Je kunt wel foto's blijven maken hier, maar ik denk dat dit wel een idee geeft toch.Trouwens gisteren geen kinderen aan de deur; alles zelf maar opgegeten. Meevaller dus :)

Allerheiligen. De eerste allerheiligen in Frankrijk. Is allerheiligen een afgeleide van allemaal heilig??? Geen idee, wellicht stof tot nadenken. Voor de zekerheid vrijdag alles in huis gehaald wat ik nodig heb. Ik weet niet hoe het hier werkt. Een zak pindas, een zak Chips en m&m's gehaald. In een dorp met 45 inwoners moet ik daar mee uitkomen en heb dan nog genoeg over voor mezelf dit weekend. Ik bedoel 10 pinda's en 6 chippies per kind is toch een gulle daad. Ik had ook nog een klein zakje m&m's, helaas raakte ik daar de tel kwijt. Je moet ze ook niet teveel verwennen anders staan ze morgen weer voor de deur. Dan ben ik het daar ook nog druk mee. Het is mooi zo. Weer een mooi Hollands gebaar. Hoezo zuinig. Ik ben benieuwd; best spannend zo om alles voor het eerst mee te maken in den vreemde. Ik vraag me wel af of het voor de kinderen lukt om langs alle deuren te lopen. Ik moet tenslotte 20 min rijden voor de supermarkt. Nou ja, niet mijn probleem.

Afgelopen zaterdag waren we op de markt in Eymoutier.  En daar kwamen we Johan tegen. Johan had ik dan weer leren kennen bij Arnold toen ik hem aan het helpen was om kachelhout te stapelen.  Zo leer je dan weer steeds nieuwe mensen kennen.

Herfst. En dan bedoel ik niet de fase van mijn leven. Ik zit pas in het voorjaar, ook al verlies ik zo nu en dan wat haar, net als de boom zijn blad. Maar dat eerste is niet seizoengebonden.:) Hoe dan ook, herfst in de Creuse is ronduit prachtig.

Samen met Balou naar Patrick en Ester gegaan. Daar geholpen met het leggen van laminaat. Daar wordt hard gewerkt om volgend jaar hun BB te starten.